วันเสาร์ที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2555

จงเสียใจในสิ่งที่ไม่ได้ทำ (อัจฉริยะนักแก้ปัญหา)



              หนังสือเล่มนี้ ทำให้เรียนรู้ที่จะลองผิดลองถูก อย่ากลัวกับผลที่จะเกิดขึ้น ลองหาอ่านกันดูนะคะ

                 “ การจัดการกับอดีตที่ฝังตัวอยู่ในความคิดและจิตใจนั้น มีความสำคัญเทียบเท่ากับการวางแผนเพื่อจัดการอนาคต ” ทั้งสองสิ่งนี้จำเป็นต้องทำควบคู่กันไป ไม่ต่างจากการสร้างบ้านในที่ดินรกร้าง หากไม่ถางป่าเก่าจะสร้างสิ่งใหม่ทดแทนได้อย่างไร
                        จิตใจคนก็เช่นกัน การจะจัดการสิ่งอื่นรอบตัวให้สำเร็จลุล่วง ก่อนอื่นต้องเคลียพื้นที่ทางใจ ไถกลบ รบรอยอดีต แต่จำเป็นต้องเก็บบางส่วนเพื่อเป็นประสบการณ์ ให้บทเรียนแก่อนาคต
                        ผู้ที่ประสบความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ ไม่ว่าจะอยู่ในกลุ่มธุรกิจใดๆก็ตาม พวกเขามักค้นพบว่า ประสบการณ์ที่ทำให้เขาประสบความสำเร็จมาจนถึงทุกวันนี้ได้นั้น ล้วนเป็นประสบการณ์ที่ไม่ได้สมบูรณ์และสวยงามเลย มันกลับมีทั้งความผิดหวังและพ่ายแพ้ แต่เมื่อพวกเขาไม่มัวท้อแท้กับวันเวลาเหล่านั้น ความมุ่งมั่นพยายามจึงนำพาเขาให้ทำความรู้จักกับความสำเร็จในที่สุด

ศริพร ตันติอาภรณ์กุล

วันเสาร์ที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2555

ใครไม่ป่วย ยกมือขึ้น



ก่อนจะอ่าน  ถ้าไม่ป่วยก็ยกมือขึ้นก่อนนะคะ

                 ไม่ว่าการแพทย์แผนปัจจุบันจะก้าวหน้าไปเพียงไร โรคภัยไข้เจ็บก็มักวิ่งแซงหน้าไปสองช่วงตัวเสมอ เหตุเพราะวิถีการกินการใช้ชีวิตของคนที่แข่งขันกับเวลา การเลือกกินในแบบที่ชอบ แต่ไม่ได้เหมาะสมกับสุขภาพร่างกาย เงินทองที่หามาได้ ส่วนใหญ่จึงต้องหมดไปกับค่ายาเพื่อรักษาและบรรเทาอาการโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ
                        คำกล่าวที่ว่า “อโรคยา ปรมา ลาภา : ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ ” จึงยังเป็นคำที่เหมาะสมกับทุกยุคทุกสมัย เพราะไม่ว่าเราจะมีเงิน มีเวลาเหลือมากมายสักเพียงไร หากสุขภาพไม่ดีแล้ว บางครั้งเงินทองที่มีก็ไม่อาจช่วยได้
ถ้าเรารู้จักร่างกาย รู้จักพฤติกรรมของตนเอง
เก็บเกี่ยวประสบการณ์จากสิ่งรอบตัวอยู่เสมอ
เรียนรู้และรับฟังสัญญาณเตือนจากร่างกาย
ใช้โภชนาการและการดำรงชีวิตให้ถูกต้องตามหลักของธรรมชาติ
เพื่อให้ร่างกายสร้างภูมิคุ้มกันขึ้นเอง
เพราะยาที่ดีที่สุด ไม่ใช่ยาที่แพงที่สุด
แต่คือยาที่สร้างขึ้นมาจากร่างกายที่สมดุล

วีระชัย วาสิกดิลก

โลกนี้ไม่มีคำว่า ซีเคร็ต



ความลับไม่มีในโลกนะคะ

                      เจ้าชายสิทธัตถะได้เป็นผู้ค้นหาความลับต่างๆของโลกใบนี้ทุกอย่างจนพบ หรือแม้แต่เรื่องของจิตวิญญาณที่มีการเวียนว่ายตายเกิด พระองค์ก็ค้นพบจนสามารถนำเอามาบอกชาวโลกนี้มาตั้งสองพันกว่าปีแล้ว แล้วโลกนี้จะเหลือความลับอะไรอีกต่อไป
            พุทธศาสนาไม่เคยสอนให้ร้องของ ไม่ว่าจะเป็นการบนบานศาลกล่าว / การอ้อนวอนร้องของต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์
            พุทธศาสนาไม่เคยสอนให้เชื่อ บทในกาลามสูตรเป็นหลักฐานได้ดี อาทิ อย่าเชื่อเพราะเป็นอาจารย์ อย่าเชื่อเพราะทำตามกันมา เป็นต้น
            พุทธศาสนาไม่เคยสอนให้เป็นผู้รอคอยเพื่อจะรับ แต่พระพุทธศาสนาสอนว่าทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมาจากเหตุแห่งการกระทำ เพราะเชื่อเรื่องของ กรรมปัจจุบันขณะ


เหม ญาณวีโร

วันพุธที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2555

สีสันสร้างเสน่ห์ และความสำเร็จ

   

ใครได้อ่านหนังสือเล่มนี้ อาจมีเสน่ห์มากขึ้นนะคะ


                  สีสันต่างๆที่ปรากฏอยู่ในทุกฉากของชีวิตนั้น ก็เหมือนกับลมหายใจซึ่งโดยปกติเราไม่ได้ให้ความสนใจกับมัน แต่เพียงแค่เราเงยหน้าแล้ว มองไปรอบๆดูสักหน่อย ก็จะพบว่าตัวเราดำเนินชีวิตประจำวันอยู่ท่ามกลางหมู่มวลสีทั้งหลาย


                 สีสันต่างๆเป็นสิ่งที่มีพลังซึ่งจะช่วยส่งเสริมพวกเราทั้งภายใน และภายนอก แต่จะมีความต่างกันไปในแต่ละคน ขึ้นอยู่กับว่าจะนำพลังดังกล่าวมาประยุกต์ใช้หรือไม่ คนที่สามารถนำสีมาใช้ได้อย่างเชี่ยวชาญนั้น พลังของสีจะช่วยดึงผู้คนและโชคลาภเข้ามาให้ ด้วยเหตุนี้จึงมีคนจำนวนมากที่สามารถดำเนินชีวิตไปตามที่ตนคิดไว้ได้ สีสันต่างๆ ไม่เพียงจะทำให้ตัวเราเองรู้สึกสบายเท่านั้น แต่สีสีนของแฟชั่นที่เราตกแต่งร่างกายนั้นช่วยทำให้อีกฝ่ายรู้สึกผ่อนคลายและมีพลังเพิ่มขึ้นได้ด้วย ดังนั้นจึงทำให้เราสามารถจับใจของผู้คนได้นั่นเอง
ผู้เขียน Ayumi ISHLL

คุณนั่นแหละ เป็นเจ้าชีวิต


หนังสือเล่มนี้ทำให้เรารู้จักตัวเองมากขึ้น ลองหาอ่านดูนะคะ


                       ท่ามกลางสังคมอันสับสนวุ่นวาย ผู้คนต้องต่อสู้ดิ้นรนเพื่อชีวิตที่มั่นคงและต่อสู้เพื่อความเป็นตัวของตัวเอง มิให้ตกเป็นเหยื่อของระบบสังคมที่คอยกัดกร่อนความเชื่อมั่นในการดำรงชีวิตอยู่ของเรา
“ ก้าวแรกในการเดินทาง
อาจมีคนที่ห่วงใยคุณอยู่ข้างๆ คอยชี้นำและโอบอุ้ม
หากแต่ทางอันยาวไกลสายนี้
มีแค่คุณคนเดียวเท่านั้นที่รู้ว่าความสุขแท้จริงอยู่ที่ไหน
และคุณเท่านั้นที่ต้องหามันด้วยการเดินทางของคุณเอง
อุปสรรคที่พบเจอทำให้อ่อนล้าและขาดความเชื่อมั่น
จงหยุดพักเพื่อหาเส้นทางสายใหม่ๆ
ที่จะพาคุณสู่จุดมุ่งหมายด้วยการตัดสินใจของตัวคุณเอง ”

อำนวยชัย  ปฏิพันธ์เผ่าพงศ์

วันพฤหัสบดีที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2555

การออสโมซิส


ชื่อปฏิบัติการ  การออสโมซิส
วัตถุประสงค์
1.เพื่อศึกษากระบวนการออสโมซิส
2.เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการออสโมซิส
อุปกรณ์และสารเคมี
1.ไข่ไก่                                     2. หลอดกาแฟ
3. เทียน                                     4. ขวดนมเปรี้ยว
5. ไฟแช๊ค                                 6. ทิชชู
7. น้ำ
วิธีการทดลอง
1.นำขวดนมเปรี้ยวมาตัดให้มีขนาดเหมือนกับแก้วเล็กๆที่พอจะตั้งไข่ไก่ได้
2.จากนั้นนำขวดนมเปรี้ยวที่ตัดแล้ว เติมน้ำลงไปให้พอดีกับพาชนะ
3.นำไข่ไก่มาเจาะรู โดยในส่วนข้างล่างของไข่ไก่ให้แกะเปลือกออกโดยไม่ให้ทะลุ ส่วนด้านบนของไข่ไก่นั้นให้เจาะรูเท่ากับหลอดกาแฟ
4.หลังจากนั้นให้นำหลอดกาแฟมาเจาะลงไปในไข่ไก่ที่ได้เจาะรูไว้แล้ว โดยไม่ให้อากาศเข้าไปได้ ถ้ารูมีขนาดใหญ่ให้ใช้เทียนหยดลงไปปิดรูให้สนิทเพื่อไม่ให้อากาศเข้าไปได้
5.สังเกตผลการทดอลง

 ผลการศึกษา  
















เวลา
ความสูงของเหลวในหลอด
50 นาที
1 ซม.
1 ชั่วโมง 30 นาที
2 ซม.
2 ชั่วโมง 10 นาที
3 ซม.
2 ชั่วโมง 50 นาที
4 ซม.
3 ชั่วโมง 45 นาที
5 ซม.
4 ชั่วโมง 40 นาที
6 ซม.











สรุปผลการทดลอง

จากการทดลองการออสโมซิสของไข่ไก่พบว่า การเกิดการออสโมซิสของไข่ไก่นั้นจะมีการเคลื่อนที่ของน้ำผ่านเยื่อบางๆ จากบริเวณที่มีความเข้มข้นมากไปสู่บริเวณที่มีความเข้มข้นน้อย ส่วนแรงดันของน้ำนั้นจะทำให้เนื้อของไข่ไก่ขึ้นไปในหลอดกาแฟได้ จะมีการดันเนื้อของไข่ไก่มาเรื่อยๆในที่สุดหยุดการเคลื่อนไหวในการดันของน้ำเมื่อน้ำมีปริมาณลดลงโดยที่ไม่สามารถผ่านเยื่อบางๆของไข่ไก่ได้อีก

ปัจจัยที่ส่งผลต่อการออสโมซิสคือ เวลาจะส่งผลต่อการออสโมซิสของน้ำ หลอดเล็กจะเคลื่อนที่ได้เร็วกว่าหลอดใหญ่



ข้อเสนอแนะ

-หากใส่หลอดกาแฟลงไปในไข่ไก่ลึกเกินไปทำให้เนื้อของไข่ไก่ไม่ขึ้นมา


วันเสาร์ที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2555

ข้อคิดดีๆ...จากครูสมพรสอนลิง





    ตอน...อุดมศึกษา สอนให้เป็นผู้ช่วยงานด้านการเกษตร และสอนให้รู้จักแบ่งปัน

          หลักสูตรประถมศึกษา เป็นการสอนลิงให้รู้จัก ไปเก็บลูกมะพร้าวในที่คับขัน มาส่งให้เจ้าของ
วิธีสอน
(๑) "ลูกขอ" ..สอนให้ลิงลงไปเก็บมาพร้าวในน้ำ..ครูสมพรสอนลิงเหมือนแม่สอนลูก ให้ความรักความอบอุ่นกับลิง 
เรียกลิงว่าลูกทุกคำ...ครูสมพรจะถือลูกมะพร้าวแล้วจูงลิงไปด้วย...เอาลูกมะพร้าวทิ้งลงดิน..แล้วพูดว่า "ลูกขอ" ลิง
ก็เก็บมาให้

(๒)  ผู้นำต้องทำให้ดูเป็นตัวอย่าง
..ครูสมพรก็จะเดินไปพร้อมกับลิง ลงไปให้น้ำด้วยกัน..ลิงก็จะเรียนรู้การลงน้ำไปเก็บ
มะพร้าว

(๓)  ลิงก็เหมือนเด็ก
 แรกลงน้ำ ไม่อยากลง แต่เมื่อได้ลงน้ำแล้ว ไม่อยากขึ้น

(๔)  มีเมตตาต่อศิษย์ลิง
 ปกติการสอนของครูสมพรจะไม่มีการดุลิง...แต่ถ้า "ทำได้แล้วไม่ทำ" ก็จะดุ ความเพียรทำให้
สำเร็จได้
     หลักสูตรนี้จะจบได้..เมื่อลิงสามารถช่วยคนทำงานในสวนมะพร้าวได้ทุกอย่าง..ไปเก็บมะพร้าวในที่คับขันได้...โยนลูกมะ
พร้าวลงน้ำแล้วลิงไปเก็บมาให้ (ครั้งละ ๒ ลูก)  โดยเจ้าของจะใช้ "สายสติ" คือเชือกในการบังคับลิง...เมื่อครูผู้สอนทดสอบได้

อย่างนี้ พร้อมทั้งให้เจ้าของลิงมาทดสอบ..ก็จะจบหลักสูตรนี้
    หลักสูตรอุดมศึกษา ขั้นปริญญา เป็นการสอนลิงให้มาเป็นผู้ช่วยด้านการเกษตรของคน ทำหน้าที่ช่วยคนทุกอย่าง...มีบัณฑิต
ตัวอย่าง คือ "ไข่นุ้ย" ที่ได้ไปเล่นหนังโฆษณาหลายเรื่อง
วิธีสอน
(๑)  เริ่มสอนจากง่ายไปยาก ให้ลิงช่วยเก็บมะพร้าวใส่ถุง ครั้งละ ๒ ลูก..พอทำได้ สอนให้รู้จักคำสั่งอื่นๆ ช่วยหยิบพร้าให้,
 ช่วยหยิบรองเท้าให้, หยิบกุญแจรถให้

(๒)  สอนให้รู้จักแบ่งปัน 
พอสอนได้แล้ว ฝึกอยู่ ๑ ปี คราวนี้พอบอก "ไปสวน" ลิงจะหยิบพร้าให้, รองเท้าให้, น้ำดื่ม ๒ ขวด, กุญแจรถส่งให้...แล้วขึ้นไปอยุ่บนมอเตอร์ไซด์ มือจับบ่าเจ้าของ..จะได้ออกไปเที่ยวแล้ว..ระหว่างทางพบคนรู้จัก..ลิงจะไปนั่งที่ตะกร้าหน้ารถ ให้คนรู้จักซ้อนท้าย..ถ้าของในตะกร้าเต็มลิงก็จะมานั่งกับเจ้าของ..นี่จบหลักสูตรมอเตอร์ไซด์
         

    ช่วงสุดท้ายครูสมพร ฝากข้อคิดเตือนใจมาสู่ ครูบาอาจารย์ทั้งหลาย..ครูสมพรบอกว่า กลอนบทนี้ผิด
อันลิงค่างกลางป่าจับมาหัด
สารพัดฝึกได้ดังใจหมาย
เรานักเรียนครูเพียรสอนแทบตาย
เกิดเป็นคนเอาดีไม่ได้ก็อายลิง
      ที่ถูกควรจะเป็นแบบนี้
อันลิงค่างกลางป่าจับมาหัด
สารพัดฝึกได้ดังใจหมาย
เราเป็นครูความรู้มีมากมาย
หากสอนนักเรียนไม่ได้ก็อายลิง
    สุดท้ายครูสมพร..พูดถึงอนาคตของวิทยาลัยฝึกลิงเพื่อการเกษตรว่า ขอให้เรา "รู้เกิดขึ้น รู้ตั้งอยู่ รู้ดับไป" เป็นพอ